AELRED Z RIEVAULX -- filozof, teolog, historyk, ur. ok. 1109 w Hexham, zm. 1167 w Rievaulx.

Naukę rozpoczął w klasztorze benedyktyńskim w Durham, wychowywany wraz z Edwardem, synem króla szkockiego Dawida I. Pełnił funkcję zarządcy dworu i posła, w wieku 24 lat wstąpił do zakonu cystersów; w 1147 został opatem klasztoru w Rievaulx.

Jest autorem licznych prac historycznych, teologicznych i filozoficznych (wydani zbiorowe: Aelredi Rievallensis Opera omnia), w których, zgodnie z duchem epoki, obficie czerpał z dorobku myślicieli chrześcijańskich, zwł. z myśli św. Augustyna, Bedy Czcigodnego, św. Ambrożego, św. Bernarda. Mimo licznych wpływów, pisma A. mają oryginalny charakter -- zwraca się uwagę na styl pisania A., który tchnie serdecznością i miłością do człowieka i Boga -- podkreśla się psychologiczny i antropologiczny charakter jego pism, próbę opisu wewnętrznego, duchowego doświadczenia człowieka.

Do bardziej znanych prac A. należą: Speculum caritatis o charakterze ascetyczno-teologicznym, De spirituali amicitia liber, traktat o przyjaźni napisany w formie dialogu -- ważna pozycja w historii pojęcia przyjaźni; A. prezentuje w niej chrześcijańską koncepcję przyjaźni, którą opiera na dziele Cycerona De amicitia. Jest także autorem nie dokończonego traktatu De anima, opartego na nauce św. Augustyna o duszy.

Jacek Frydrych

<--Powrót do haseł