ABICHT Jan Henryk -- filozof, ur. 2 V 1762 w Volkstadt (Schwarzburg), zm. 16 IV 1816 w Wilnie.

W 1790 został prof. w Erlangen; w 1804 objął katedrę filozofii na Uniwersytecie Wileńskim, gdzie wykładał logikę, metafizykę, psychologię, etykę, prawo naturalne i pedagogikę. Początkowo zajmował się krytycyzmem I. Kanta. Podejmował próby stworzenia własnego systemu filozoficznego, ale raczej znany jest jako filozof niesamodzielny. Jego zasługą jest rozpowszechnienie filozofii niemieckiej w Polsce. W 1806 szeroko polemizował z przeciwnikami Kanta i kantyzmu, m.in. z Jędrzejem Śniadeckim. Pozostawił wiele rękopisóws oraz 22 prace drukowane przede wszystkim w języku niemieckim System der Elementarphilosophie; Verbesserte Logik; Enzyklopäadie der Philosophie; Initia philosophiae propriae sic dictae I. Liber psychologiae partem primam continens. Streszczenie mowy na temat granic doświadczenia zamieścił w ,,Gazecie literackiej wileńskiej''.

Mirella Nawracała-Urban

<--Powrót do haseł